Stracona Chwila

Czym jest samotność? Czasami chcemy być sami tak po prostu. Czasami jednak ta chęć przeobraża się w powolne odsuwanie się od świata i od ludzi. Mamy wrażenie, że nikt nas nie rozumie i nawet nie chcemy zrozumienia. Niech się wszyscy obrażają, niech żyją w tym, co ja nazywam Matrix. I właśnie chyba przebyłem ten etap odsuwania się od ludzi i jestem w pewnym sensie od nich „wolny”. Odcięty totalnie od świata mam czas na to, by zrozumieć kim jestem i po co jestem. Ale, w tym wszystkim, jest ktoś, kogo mi bardzo brakuje i ten brak wypełnia mi każdą sekundę mojego życia. Mój świat jest przepełniony tęsknotą i bólem, jest ciężarem. Nie szukam niczego i nie potrafię skupić się na niczym. Każda chwila jest… Każdej chwili nie ma. Nie ma sensu w żadnym oddechu, w żadnym utworze, w żadnym spotkaniu. Jest tylko cierpienie. Dzisiaj jest taki dzień. Kolejny. Ciebie nie ma i nie będzie. Więc mnie także nie ma. Nie istnieję. Patrzę na swoje dłonie, na brzuch, na nogi… Jestem. Ale tak naprawdę mnie nie ma. Sens mojej osoby jest zaburzony bo nie ma tutaj siły żadnej. Żadnej siły życia. Jest tylko smutek i cierpienie i walka z myślami. Staram się to wszystko „wyrównać”, zobojętnieć. Nie potrafię. To wszystko ciągnie moje serce w otchłań nieokiełznanej grawitacji, która mnie miażdży . Ból, którego nie da się opisać. Ból miłości…

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: